Je mag buiten de lijntjes kleuren. Maar lees alsjeblieft tussen de lijntjes. Vage lijntjes. Langs de lijn. Een verbindingslijn. Online. De lijn vasthouden. Een grenslijn. De lijn overschrijden. In de rij staan. Aan een lijn snuffelen. Vislijn. Rekken over de evenaar. Waterleiding, gas- en elektriciteitsleiding. Een familielijn. Buiten de lijn. Een koord, touw, draad, touwlijn. Omtrek. Langs deze lijnen… De zwarte lijnen op een rij in een Olympisch zwembad – baanlijnen. Spoorlijnen op stadions. Waar trekken we de grens?

Het verkennen van de figuurlijke interpretaties van het woord Lijnen, naast hedendaagse uitdrukkingen die onze maatschappelijke normen en culturele paradigma’s weerspiegelen, zoals de hierboven genoemde, leidde me tot een diepgaande openbaring: zitten we niet allemaal gevangen in een eindeloze cyclus van het najagen van onze gedachten, deelnemen aan gedachteloze competitie, onszelf met anderen vergelijken en onze levens vergelijken, willekeurige doelen nastreven, maar vragen we ons zelden af ​​wie deze normen vaststelt en wat hun doel is? Wie loopt deze race, waarom en uiteindelijk waar gaat het naartoe?

De video toont drie performers die tegen elkaar strijden en door tijd en ruimte racen. De video onderzoekt hoe vaak we verstrikt raken in volkomen zinloze wedstrijden, waarbij we er constant naar streven anderen te overtreffen in plaats van voldoening te vinden in onze eigen reis. Bepalen prestaties onze waarde? Bevestigt ambitie ons bestaan? Is het leven echt een race of slechts een lege cyclus?

Bepaal de omgeving met gaffertape, van drie verschillende tinten tot een paar diepgaande verhalen over rivaliteit en kritiek. ‘Lines’ toont snelle opwinding, vurige trajecten en kortstondige bewegingen van lichamen tot volledige uitputting.